Afgelopen zaterdag zijn Christel en ik teruggekomen van onze vakantie. We hebben genoten van de rust, het weer, het heerlijke eten en van elkaar. Onze vakantie gaf me ook de kans om stil te staan bij de bedoening van afgelopen maanden. De situatie die in Oosterhout redelijk onder controle is, maar die we met zijn allen moeten zien te behouden.
Eenmaal terug in Oosterhout, zijn we eerst bij onze moeders langsgereden om te kijken hoe het hen de afgelopen weken is vergaan. Beiden maakten het gelukkig goed en hadden een modus gevonden om met de verzengende hitte om te gaan. Genoeg drinken, voldoende koelen en beschermd naar buiten. Het zal niet de eerste keer zijn dat mijn moeder zegt dat ik me goed en vaak moet insmeren met zonnebrandcrème. En ook hierin, heeft mijn moeder zoals altijd gelijk. Daarnaast zegt ze me dat ik gewoon moet doen wat ik altijd doe, maar dan op een lager tempo. Zo werkt mijn vijfenzeventigjarige moeder nog altijd met veel plezier in het bedrijf van mijn broer, maar dan op een tandje lager. Haar doorzettingsvermogen is aanstekelijk en ongekend. Voor mij is zij een bron van inspiratie.
Naast de hitte, blijft het coronavirus ons ongewild bezighouden. Voor sommigen van ons wordt het steeds moeilijker om de anderhalve meter maatregel vol te houden. En dan begrijp ik ook, want we missen die arm van een vriend om onze schouder en een knuffel van een familielid. Maar helaas is zoals u misschien klaar bent met corona, corona nog niet klaar met ons. De dreiging van een tweede golf loert om de hoek, voor jong en oud. Ik wil me ook specifiek tot de jongere Oosterhouters richten: deze dreiging geldt ook voor jullie. Op het terras, tijdens een feestje en bij het samen chillen. Blijf afstand van elkaar houden. Blijf na je vakantie een paar weken op veilige afstand van de kwetsbaren in onze samenleving. Bedenk wat er wél mogelijk is en hoe we het nog steeds samen goed kunnen hebben. Ik weet dat jullie creatief genoeg zijn. We hebben de verschrikkelijke beelden uit Beiroet vast allemaal gezien. Alsof de coronacrisis voor hen nog niet genoeg was. Families zijn uit elkaar gerukt door de vele doden, gewonden en vermisten. En mijn gedachten zijn ook bij deze mensen.
Ik hoop dat de snel opgang komende hulp dit hartverscheurende tafereel in Beiroet een beetje kan verlichten. Ik zie dat mensen naast de eerste rouwverwerking direct heel loyaal met elkaar de wederopbouw proberen ter hand te nemen. Ik vind het knap hoe weerbaar en sterk mensen zijn. En hoe iedere keer weer mensen met én voor elkaar, soms letterlijk de klap proberen boven te komen. Ik vraag aan u dan ook om aan de ander te denken en elkaar in de gaten te houden, vooral met die warme weer. Ik begrijp dat de situatie waarin we zitten ongekend lastig is, maar we moeten het met elkaar blijven doen.
Ook voor ons moet blijven gelden Oosterhout meer voor elkaar.
Mark Buijs, burgemeester van Oosterhout