Zondagochtend om 10 uur vormt zich een lange rij mensen op het kerkplein die richting de ingang van de Grote Kerk loopt. De mensen in de rij zien eruit alsof ze gaan kamperen: rugzakken met opgerolde slaap matjes, grote tassen met warme dekens en kussens. Ze zijn hier echter om naar een concert te luisteren, de beste muziek van Einaudi.
De spullen die ze bij zich hebben, zijn bedoeld om comfortabel op of onder te liggen. De vloer in de Grote Kerk is namelijk hard en koud. Als de kerk volloopt met mensen, zoekt iedereen rustig een plekje. Helemaal vooraan, vlak bij de vleugel en het orgel dat ze straks van muziek zal voorzien, of een rustig hoekje waar mensen tegen elkaar aan kruipen. De bezoekers liggen er ontspannen bij. “Het voelt wel raar om op de grond te liggen, in de kerk”, vertelt een bezoeker. Zijn partner voegt daaraan toe, “En liggen naast allemaal mensen die je niet kent.” Om 10.30 uur begint het concert en vertelt de organist van de Grote Kerk, Aart Bergwerff, dat er verzocht wordt om tussen de stukken niet te applaudisseren. Zo wordt de rust die ontstaat door het comfort van het liggen niet onderbroken.
Het ligconcert
Bergwerff speelt het concert met pianist Jeroen van Veen, eveneens de bedenker van de ligconcerten. Inmiddels zijn er talloze edities in verschillende steden geweest. Van Veen: “Vroeger, als kind, lag ik bij mijn moeder onder de vleugel. Ik vond dat zo’n mooie ervaring dat ik dacht: waarom ga ik dat niet gewoon overal doen?” De ligconcerten vinden plaats op diverse locaties, waaronder kerken. Bergwerff, die al 14 jaar organist van de Grote Kerk is, beaamt dat de Grote Kerk een perfecte locatie is voor deze manier van muziek luisteren. “Deze prachtige ruimte, waarbij je het idee krijgt dat tijd niet meer bestaat en alleen ruimte overblijft.”
‘Een totaal ontspannende ervaring’
Sommige mensen liggen met hun ogen dicht, anderen kijken naar de schilderingen op het plafond, de gouden kroonluchters of de kunstwerken van tentoonstelling ‘René, I’m Still Standing!’ die in de kerk staan. Koppels kruipen tegen elkaar aan of houden elkaars hand vast. Een meisje, dat ook haar knuffeldier meenam voor het concert, ligt tussen haar opa en oma in en lijkt helemaal op te gaan in de muziek. Aart Bergwerff legt uit dat het liggen bijdraagt aan de manier waarop je de muziek waarneemt: “Alle zintuigen werken op een andere manier als je ligt. Je ervaart de muziek veel intenser dan wanneer je staat of zit. Het is een totaal ontspannende ervaring.”
Aan het einde van het concert volgt een groot applaus en ontwaken mensen langzaam uit hun ontspannen cocon. Bezoekers beamen hoe mooi ze het vonden en beginnen hun slaapmatjes op te rollen en dekentjes op te vouwen. Een oudere man ontkent tegenover zijn vrouw dat hij tijdens het concert lag te slapen. Naar eigen zeggen lag hij met zijn ogen dicht te genieten. Eenmaal buiten op straat zorgt het zonnetje ervoor dat mensen weer goed wakker worden. En anders zorgt de blaaskapel die op de Grote Markt loopt daar wel voor. Bezoekers lopen de Grote Kerk uit, het dagelijkse leven weer in.
