In de Oranjepolder bij Oosterhout start begin dit jaar de bouw van Energiepark A59, een nieuw energieproject dat bestaat uit een zonnepark en twee windmolens. Het project is een initiatief van de gemeente Oosterhout in samenwerking met Eneco en moet bijdragen aan de energietransitie en de vermindering van CO₂-uitstoot. De plannen hebben echter gemengde reacties opgeroepen, variërend van enthousiasme over duurzame energie tot bezorgdheid over het landschap, de natuur en de impact op de lokale omgeving.
Sietzke Schokker van Milieuvereniging Oosterhout benadrukt dat de polder minstens 25 jaar als open groen gebied verloren zal gaan. “Het wordt vol gezet met zonnepanelen en twee hoge windturbines. De polder heeft een bijzondere natuurwaarde die hierdoor verloren gaat,” zegt Schokker in een interview bij Oosterhout Vandaag. Naast ecologische bezorgdheden maken inwoners zich ook zorgen over het recreatief gebruik, zoals volkstuinen, dat door de ontwikkeling beperkt zal worden.
Natuurwaarden en lokale impact
De Oranjepolder ligt op de overgang tussen zand- en kleigronden en biedt daardoor een unieke kans voor natuurontwikkeling, zegt Schokker. “Er zijn al twintig tot dertig jaar plannen om hier natuur te ontwikkelen, maar nu wordt het gebied verstedelijkt voor energieproductie.” Ook Natuurmonumenten en IVN hebben grond in het gebied, maar hun initiatieven worden overschaduwd door de komst van het energiepark.
De Milieuvereniging vreest dat het hele gebied voor minimaal een kwart eeuw afgesloten zal worden. “Het wordt afgesloten met hekken, waardoor dieren zoals reeën hun natuurlijke routes niet meer kunnen volgen. Een klein bosje dat als stapsteen voor dieren fungeerde, wordt ook bedreigd,” legt Schokker uit. Het contrast met eerdere duurzame projecten, zoals het zonnepark in Dorst, is groot: daar is veel meer rekening gehouden met natuur en openheid.
Besluitvorming en vergunningen
Het besluit om het Energiepark A59 te realiseren werd mede mogelijk gemaakt door grondeigenaren die hun land ter beschikking stelden. Volgens Schokker liep de gemeente in dit proces vooruit op onderzoeken: eerst werd besloten dat er een energiepark moest komen, pas daarna werden onderzoeken uitgevoerd. “Dit voelt als een strijd tussen David en Goliath: natuur versus grote financiële belangen,” zegt ze.
Hoewel de Raad van State in 2025 groen licht gaf voor zowel het wind- als zonnepark, zijn er nog enkele vergunningen nodig en moet de gemeenteraad een definitief besluit nemen. Schokker: “Wij hopen dat het plan alsnog afgeblazen wordt, want er is nog geen afnemer voor de stroom en de netcapaciteit is beperkt. Zonder een grote afnemer kan het energiepark overbodig zijn op deze plek.”
Alternatieven voor duurzame energie
De Milieuvereniging pleit voor alternatieven die beter aansluiten bij lokale behoeften en natuurbehoud. “Bedrijven en particulieren die al zonnepanelen hebben, zouden voorrang moeten krijgen bij de levering van stroom aan het net. Dat kan misschien zelfs meer opleveren dan het hele energiepark,” legt Schokker uit. Een combinatie van wind- en zonne-energie kan helpen om constante stroom te leveren, maar de locatiekeuze blijft volgens haar problematisch.
Het Energiepark A59 laat zien hoe de energietransitie ook lokale belangen raakt en debat oproept over natuur, recreatie en duurzame energie. “We blijven monitoren of alle voorwaarden voor de natuur worden nageleefd en zullen inspreken bij de gemeenteraad om onze zorgen kracht bij te zetten,” besluit Schokker.
Het gehele gesprek met Sietze Schokker van Milieuvereniging Oosterhout is terug te luisteren via Oosterhout Vandaag.
