Generatieverschillen in het theater om dichter bij elkaar te komen

Foto: Eline Baggen

Toneelgroep De beste tijd bestaat uit senioren van woonzorgcentrum Vredenbergh en derdejaarsleerlingen vmbo van Christoffel. Zij gebruiken theater om generatieverschillen in beeld te brengen en samen naar een positieve toekomst te kijken. 

Dat laat de groep zien in de revue De beste tijd ooit, die op dinsdag 19 mei ‘s middags en ‘s avonds te zien is in het Chassé Theater in Breda: een samenspel van jong en oud over veranderingen die je in het leven meemaakt. Met sketches, video’s en muziek gaat de groep in op de vraag hoe de toekomst eruitziet: voor jongeren met een heel leven voor zich én voor ouderen bij wie de toekomst korter wordt.

Van bundel naar podium

Stichting PostSchool, de organisatie achter de voorstelling, richt zich op het blijven ontwikkelen en meedoen, ook na het pensioen. Dat doen ze onder andere met lezingen, vaak met geschiedenis als thema. Zo bracht de stichting vorig jaar nog de bundel Zoiets hadden we nog nooit gezien uit. Hierin werden verhalen van Bredanaars die de oorlog hadden meegemaakt verteld. Daar zaten natuurlijk negatieve verhalen bij vanwege de oorlog, maar de vertellers die toen vaak nog onder de tien jaar oud waren, keken ook vol bewondering naar alles wat er om hen heen gebeurde. 

Met een nieuw project wilde de stichting ouderen en jongeren bij elkaar brengen. Na een eerste ontmoeting ontstond het idee om een toneelgroep op te zetten. “De senioren en junioren gingen met elkaar in gesprek over veranderingen in het leven. De ouderen waren open over hun ervaringen, ook van toen zij 15 waren”, vertelt Joos Priem, een van de drie oprichters en vrijwilliger bij PostSchool.

Mensen met een rugzakje

Kees is een van de senioren die in een van de twee voorstellingen een hoofdrol speelt. Met zijn 93 jaar is hij een van de oudsten op het podium. Hij heeft altijd al met jeugd gewerkt in het onderwijs. “Soms hebben kinderen al een rugzakje, maar wij hebben dat na een heel leven ook. Daar konden we gelijk met elkaar over praten. En als docent op de mavo had ik regelmatig geklier in de klas. Maar deze leerlingen zijn heel beleefd. Een plezier om mee samen te werken. Ze zijn heel nieuwsgierig en vragen graag. Hoe wij onze jeugd hebben ervaren, hoe het ging met verkering, je eerste baantje, dat soort dingen.” Hij speelt een dialoog met Pieter, een van de leerlingen. “Hij doet het echt heel goed”, zegt Kees. 

Ook muzikaal laat de toneelgroep zich horen. Een koor, bestaande uit bewoners van Vredenbergh, zingt onder begeleiding van muziek van een aantal leerlingen. Jan is een van de zangers en woont samen met zijn vrouw in het woonzorgcentrum. Ze wonen hier nog niet heel lang, maar zijn onder andere via PostSchool actief gaan deelnemen aan activiteiten in en rondom Breda. “Mijn vrouw zit in het koor van Vredenbergh, en toen zij liet weten dat er een revue kwam met de jongeren van Christoffel, heb ik mij gelijk gemeld. Ik vind het ontzettend leuk om met pubers te werken.”

Een gevarieerd optreden

Als we vragen naar wat bezoekers kunnen verwachten, zegt Joos: “Het is een heel veelzijdig stuk. Vrolijk, maar ook ontroerend. Er zijn mooie liedjes en goede spelers. En omdat het een revue is, kunnen bezoekers veel afwisseling verwachten.”