Met de komst van de nieuwe locatie in Hoge Vucht komt het totaal aantal opstapplaatsen van Fietsmaatjes in Breda op zeven. “De stichting groeit daarmee gestaag verder in de stad”, aldus voorzitter Peter Persoon. De keuze voor Hoge Vucht is volgens hem een logische. Het ontmoetings- en sportcentrum MyHealth, waar de opstapplaats gevestigd is, wil buurtbewoners samenbrengen en stimuleren om in beweging te komen. Fietsmaatjes sluit daar goed bij aan.
Fietsmaatjes is ongeveer tien jaar geleden opgericht door een echtpaar, waarvan de vrouw verpleegkundige was. Zij zagen dat veel mensen door bijvoorbeeld dementie of fysieke beperkingen, niet meer zelfstandig konden fietsen. De oplossing: duofietsen waarop deelnemers samen met een vrijwilliger op pad gaan. Na een aanmelding wordt iemand gekoppeld aan een vast maatje, waarmee een tocht wordt gemaakt door Breda en omstreken.
Bewegen en sociaal contact
Het initiatief heeft een tweeledig doel. Enerzijds krijgen deelnemers de kans om weer buiten te bewegen, anderzijds zorgt het voor sociaal contact. Deelnemers spreken samen met hun vrijwilliger af wanneer ze gaan fietsen, vaak in de ochtend of middag. Vervolgens wordt er een route gekozen langs één van de vele plekken die Breda te bieden heeft.
Hoewel het meestal om individuele ritten gaat, komt het soms voor dat meerdere duofietsen samen op pad gaan. Fietsmaatjes biedt ook uitkomst voor mantelzorgers. Tijdens de fietstocht neemt de vrijwilliger de zorg tijdelijk over. “De mantelzorger is dan even bevrijd van de zorg, want dat neemt onze vrijwilliger over”, aldus Persoon. De duofietsen zijn voorzien van trapondersteuning en twee accu’s, goed voor afstanden tot zo’n 120 kilometer. In de praktijk duren de meeste ritten ongeveer twee uur, terwijl een reservering maximaal vier uur kan zijn.
Tekst gaat door onder de foto
‘De wind weer door de haren’
Hoe belangrijk het initiatief is, blijkt uit de verhalen van de voorzitter. Zo maakte een vrouw op haar 100e verjaardag nog een fietstocht met haar kinderen. Inmiddels is ze 102 jaar en fietst ze nog wekelijks met een maatje. De stichting wil de komende jaren verder groeien, maar wel stap voor stap. “Iedere opstapplaats heeft een stukje organisatie nodig”, zegt Persoon. “Er komt heel wat voorbereiding bij kijken.”
Wat deelnemers vooral meenemen na een rit? Volgens Persoon is dat het gevoel er even tussenuit te zijn geweest. “Even de wind door de haren, genieten van buiten zijn en een fijne ontmoeting met een vrijwilliger.”
