Peter Kesseler uit Teteringen kookt voor artiesten. Afgelopen week verscheen het boek ‘Kesseler Kookt Culinaire Composities’ waarin verslag wordt gedaan van culinaire en muzikale sessies met elf verschillende muzikanten.
Koken met sterren klinkt als een televisieprogramma, maar het is wat chef-kok en culinair entertainer Peter Kesseler al jaren doet. “Ja, ik was altijd onderweg met artiesten. En dan maakte ik allerlei gerechten, iedere keer wisselend. Want zij doen wel telkens dezelfde show met dezelfde nummertjes, maar dat gaan wij op het bord natuurlijk niet doen.”
‘Een beetje van dit, een beetje van dat’
Kesseler ging onder andere met Guus Meeuwis op tournee en die was nieuwsgierig wat hij op zijn bordje kreeg voor zijn optredens. “Dan vroeg hij: ‘Peter, wat zit er nou in, hoe heb je dit gemaakt?’ Dan zei ik: ja, een beetje van dit, een beetje van dat.” Dat moet je wel opschrijven, vond Meeuwis, en zo ontstond het idee om iets voor tv te maken.
Het tv-programma is uiteindelijk niet doorgegaan, maar het idee is blijven hangen. “Ik vond het idee wel goed, dus toen ben ik al die artiesten op gaan bellen. Heb ik gevraagd of ik langs kon komen, journalist meegenomen, fotograaf erbij. En iemand die het een beetje regelt”
Creatieve regeltante
Eefke Boelhouwers werd degene die het ‘een beetje ging regelen’. De creatieve regeltante, zoals Boelhouwers zichzelf noemt, startte daar zo’n tien jaar geleden mee. Het proces duurde uiteindelijk wat langer dan vooraf was ingeschat. Afgelopen woensdag werd het boek in café-restaurant Crafft op de Grote Markt gepresenteerd, in het bijzijn van veel mensen die aan het boek hebben meegewerkt.
Een flink deel van die betrokkenen wordt op het podium geroepen en dat levert mooie anekdotes op. Kesseler wordt geroemd om zijn gedrevenheid. Zoals die keer dat hij in de ochtend naar Limburg reed om het beste varkensvlees persoonlijk op te halen om het ’s middags in Leiden klaar te maken. Of die keer dat er livemuziek gespeeld werd om het vlees beter te laten garen.
‘Mee oewe bakkes in de modder’
Het liefst werkt Kesseler met lokale producten, zoals met de olijfolie die tot zijn verrassing 500 meter van zijn huis geproduceerd wordt. Hoe die smaakt? “Het is eigenlijk gewoon Brabantse akker. Agge gaat fietsen en ge valt een keer mee oewe bakkes in de modder… Zo smaakt het.” Kesseler verloochent zijn Brabantse afkomst niet.
Tegelijkertijd staat hij bekend om de chaos in zijn werkwijze. In de inleiding wordt hij een verstrooide professor genoemd. “Zo is hij echt”, zegt Gijs van den Burgt, één van de schrijvers van het boek. “Het was om de haverklap dat hij een omgekeerde pan gebruikte, omdat hij het deksel vergeten was. Die tomatensoep die thuis nog ergens op het aanrecht stond. Zo was er iedere keer wel iets, iedere kooksessie was hij wel iets vergeten.”
‘Ongeleid projectiel’
De andere schrijver is popjournalist Willem Jongeneelen. Gevraagd wat hem het meest is bijgebleven heeft Jongeneelen zijn antwoord snel klaar: “De kok zelf, een soort ongeleid projectiel, die al ver van tevoren precies wist wat hij wilde maken en hoe het eruit moest gaan zien. Eigenlijk wilde hij het liefst alles zelf schrijven, alle foto’s maken en alles zelf vormgeven.”
Als popjournalist was het voor Jongeneelen even schakelen om een culinair boek te maken. “Maar dat maakt het ook wel heel boeiend. Ik ben op hele mooie plekken geweest. En Peter is dus echt een kunstenaar. Als je met een muziekapp door het Westerpark loopt en je komt in de buurt van een kunstwerk hoor je de muziek die Corrie van Binsbergen als jazzcomponiste heeft gemaakt. Peter heeft een van die kunstwerken, een danseres in een trouwjurk op het water, letterlijk omgezet in een gerecht.”
Tekst gaat door onder de foto
Zwitserse bindwijze
Het boek is gebonden met de zogeheten Zwitserse bindwijze, wat als voordeel heeft dat het makkelijk blijft openliggen tijdens het koken. Het eerste exemplaar werd op het podium overhandigd aan een persoon die een belangrijke rol had gespeeld bij de totstandkoming van het boek: zijn vrouw. “In het creatieve proces heb je als man geen taken in het huishouden.” Of die vrijstelling op de volledige tien jaar van de totstandkoming van zijn boek van toepassing was, vertelde hij er niet bij.
En is het boek dan uiteindelijk precies zo geworden als Peter Kesseler het vooraf had bedacht? “Ja”, zegt Willem Jongeneelen. “Ik denk dat het exact geworden is zoals hij het in zijn hoofd had.”
