Café de Bommel is al zo’n 40 jaar een begrip in het Bredase horeca- en nachtleven. Een vertrouwd bruin café, vlakbij de Grote Markt. Te herkennen aan de bruine beer in het logo en aan de vaste gasten die voor het café in het zonnetje de krant lezen of bijkletsen met een kopje koffie of een biertje.
Jaren geleden zeiden vrienden Joep Schipperheijn en Marnix Bakker tegen de voormalig baas van de Bommel, Bas Verberk, dat als hij de zaak ooit zou verkopen, hij hen maar moest bellen. Of ze dat belletje ook echt hadden verwacht, weten de mannen niet te zeggen. Maar hij kwam en al snel kregen ze de sleutel in handen en bestaat de Bommel sinds het begin van het jaar onder hun leiding. Mede-eigenaar Schipperheijn staat achter de bar. Met een theedoek over zijn schouder houdt hij de bar netjes schoon. Hij legt uit dat hij de geschiedenis van het café zeker erkent, maar ook in ere wil herstellen. Met name het verleden van de Bommel als kunstenaarscafé.
De vormgeving van de kunstestafette
“Dat is met ons mooie podium, daar,” legt Schipperheijn uit. “En er is altijd ruimte geweest voor kunst aan de muur, alleen is dat in de loop der jaren net een beetje wat verwaterd.” Om het niet verder te laten verwateren, gaat Schipperheijn rond vragen. Schipperheijn gaat op zoek naar een kunstenaar die kan helpen om nieuw leven te blazen in de culturele kant van het café. Uiteindelijk komt hij uit bij kunstenaar Faye van de Vorst. Van de Vorst heeft ervaring met dit soort projecten, als de bedenker van De Vakbond, een organisatie die zich inzet voor Bredase makers.
De uiteindelijke manier waarin dit wordt vormgegeven is de kunstestafette. Aan het begin van iedere maand komt er een kunstenaar werk ophangen aan de muren van het café. Van de Vorst bijt het spits af, samen met Bredase dichter Jimmy Rockx. Bij haar nieuwe werken, speciaal gemaakt om hier op te hangen en aan te sluiten bij het werk van Rockx, staan thema’s als wereldnieuws en politiek centraal. Schipperheijn zegt geen voorkeur te hebben voor wat voor kunst er komt te hangen, hij hoopt vooral dat het een dialoog begint bij bezoekers: “Het moet iets bij de mensen oproepen, dat kan van alles zijn. Het kan ook zijn ‘dat vind ik helemaal niks’, maar dat is ook een goede reactie.”
Kunst naar mensen, in plaats van mensen naar kunst
“Ik hoop dat mensen iedere maand binnenkomen en denken: ‘oh, nieuwe shit, weet je wel, leuk’,” aldus Schipperheijn. Hij en Van de Vorst benadrukken beide het belang van de toegankelijkheid van kunst. Voor Van de Vorst gaat het om kunst uit de steriele omgeving van een museum halen en naar de mensen te brengen. “Kunst moet de publieke en openbare ruimte omringen en niet dat de publieke en openbare ruimte naar kunst toe moet komen.”
Het stokje doorgeven
Wie het werk van Faye van de Vorst in de Bommel had willen zien, had er eerder bij moeten zijn. Aan het begin van de maand mei haalde zij haar werk neer, om plaats te maken voor de volgende kunstenaar. Deze kunstenaar is Marre Rodenburg. Zij hing op 7 mei haar schilderijen op, zodat bezoekers van de Bommel er een hele maand van kunnen genieten. Na haar, zal weer een nieuwe kunstenaar de mogelijkheid krijgen om te exposeren, en zo verder.
