Beste Oosterhouters, ruimte om te (her)denken…

Afgelopen maandag stond ik in een leeg Slotpark mijn speech voor Dodenherdenking op te nemen, zodat de ORTS deze ’s avonds kon uitzenden. Het was geen twee minuten stil in het park, maar de hele tijd. Alles is anders, leger en stiller. Alhoewel de vogels het hoogste lied zongen. Zij krijgen de ruimte om hun plek in de natuur maximaal in te nemen. En gelukkig krijgt sinds deze week ook de jeugd weer meer vrijheid en mogen ze meer ruimte innemen.

Net als na de Tweede Wereldoorlog, loopt de jeugd voorop. Wat een prachtfoto in de krant van die blije koppies op het voetbalveld. Wat heb ik ze gemist, die rondrennende en ravottende kinderen. En wat ben ik trots op al die sportclubs, leiders en trainers die zich inzetten om de kinderen weer op een veilige manier te laten sporten, bewegen en ontmoeten. Onze scoutinggroep was zelfs op het Jeugdjournaal. Volgende week mogen de kinderen ook weer naar school. De schoolbesturen en de leerkrachten doen hun stinkende best om dit te organiseren. Zodat zij op een veilige manier onderwijs kunnen bieden aan de jeugd. Ik vraag dan ook aan de ouders om hen de ruimte te geven om dit goed tot stand te kunnen brengen.

Er lopen nog meer parallellen met de Tweede Wereldoorlog, waarbij ik besef dat deze crisis in geen verhouding staat. Maar waar we van de geschiedenis kunnen leren, moeten we dat doen. Bij een gezamenlijke vijand ontstaat er verbondenheid en die voel ik nu ook. Samen trekken we op tegen het coronavirus (de onzichtbare vijand) en ik hoop dat we dat kunnen blijven doen. Vooral nu er meer ruimte ontstaat, bestaat de kans dat de verschillende belangen elkaar bevechten om die ruimte. Maar alsjeblieft, doe dat niet. Laten we elkaar blijven vasthouden, om er uiteindelijk samen beter uit te komen.

Ik denk graag met u mee hoe we dat het beste kunnen doen. Waar eerst (tot vorige week) mijn agenda werd beheerst door de invulling van de maatregelen en de bestrijding van het coronavirus, merk ik dat er nu wat ruimte komt. Als gemeentebestuur hebben we daarom besloten om met een werkgroep aan de slag te gaan om samen met u hierover in gesprek te gaan. Want in Oosterhout doen we het graag sámen met de inwoners en ondernemers.

Daarnaast is het deze week ook tijd om te hérdenken. Dat hebben we 4 mei gedaan. Overdag in een leeg park en ’s avonds voor de tv. We hebben stilgestaan bij de slachtoffers en soldaten van de Tweede Wereldoorlog. In Nederland hebben we de vrijheid om ook onze eigen invulling te mogen geven aan de ruimte die we krijgen. Daarom wil ik juist nu ook mijn speciale aandacht geven aan “de soldaten van deze tijd”; de zorgmedewerkers in de frontlinie. Ook voor jullie sta ik even stil én ben ik even stil.

Oosterhout, meer voor elkaar.

Mark Buijs
Burgemeester van Oosterhout

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.